06mars

Uppbygging Tuska er hafin!!

Í dag var ég í hlutverki iðnaðarmanns..
Úff.. Það fór mér ekki vel.

Ég var ekki búin að vera iðnaðarmaður í klukkutíma þegar ég var búin að brjóta nögl..
Svo var mér réttur pensill og málningarbakki.. Ég var hálfgert spurningarmerki þegar ég stóð fyrir framan vegginn sem ég átti að mála.. Því skyndilega uppgötvaði ég það.. Ég hef aldrei málað neitt!! Komst fljótlega að því að þetta er nú svosem idiot proof og taldi mig standa mig ágætlega... Þar til að ég sá að hendurnar á Dóru yfirmanni mínum voru eins og hún hefði verið að koma úr handsnyrtingu.. Ekki mínar!! Svo var mér eiginlega alveg nóg boðið þegar ég sá að mér hafði einhvernveginn tekist að dýfa einhverjum sentímeter af hárinu mínu oní dolluna!! Eftir töluverðann tíma sem málari og mikla umhugsun um hvort ég hefði virkilega aldrei málað neitt.. Þá kom það..

Back in the day María.. Gripnar. Þrælsekar um frímínútnaglæp!


Ódæðið: Skemmdir á eigum skólans.. „Toni & Beggi sætu“ ..Eða voru það ljótu? Kem því ekki fyrir mig hvort um var ræða tímabil ástar eða haturs..
Refsins: Reknar úr tíma með málningarfötu og pensla..  
Goood Times!

Fyrsti matartíminn minn sem iðnaðarmaður fór ekki einu sinni vel.. Þarna vorum við Dóra að snæða hamborgara, ásamt íslendingi, pólverja, tékka og þjóðverja.. Íslendingurinn tók að sér að vera talandi í matartímanum og spurði gæjana hvað þeir væru búnir að búa lengi á Íslandi.. Þjóðverjinn síðan ´06, Tékkinn í hálft ár.. En Pólverjinn vildi ekkert tjá sig um málið.  ? Eftir miklar umræður um Þýskaland fannst mér ég knúin til að segja honum að vinkona mín byggi þar í augnablikinu.. Honum fannst það ekki áhugavert..

Svo kom skellurinn.. Spurningu beint að mér. Hvað er með ykkur íslendinga? Af hverju borðiði svona hratt? Af hverju reyniði ekki að njóta matarins?
Vá.. Not my proudest moment!
Ég stútaði hamborgaranum mínum, öllum frönskunum og hálfum lítra af kóki á meðan fjórir fullvaxta karlmenn voru sultuslakir á þriðja bita.. Eftir að maðurinn hafði horft á mig í, að mér fannst, klukkutíma.. að bíða eftir svari.. Þá rann þetta út í almenna umræðu um hve hratt íslendingar borða.. Ég andaði léttar, stóð upp og hélt södd og sæl áfram að sulla í málningu...

Úff... Annar dagur af þessu á morgun!

SARA HULD
-Bloggar stundum-
06. mars 2008 klukkan 23:40
Sara Huld Jónsdóttir
6 athugasemdir
15janúar

Ice, Ice Baby!


Jájá.. Snjóum bara öllum lagernum á einum góðum þriðjudagsvetrardegi..
Sjáum hvernig það leggst í fólkið? 

Ég hef nú aldrei reynt að ljúga því að neinum nema pabba mínum að ég sé einhver afbragðs ökumaður, en jiminn eini.. Það á klárlega að vera sérdálkur á ökuskírteinum.. Próflaus í yfir 5 cm snjó! Hvernig á maður að fara að þessu? Vægur athyglisbrestur minn ræður bara ekki við allar þessar pælingar í einu: Hvað er gangstétt? H vað er gata? Hvar endar mín akgrein? Hvenær á ég að bremsa til að bomba ekki á næsta bíl? Ég næ ekki einu sinni að syngja með útvarpinu í svona brasi.

Ég var búin að skipuleggja agalega sætun á frídeginum mínum..Ræktin, neglur, ljós, láta Lóló mína laga á mér toppinn svo að það fréttist ekki útum allt heilsuhæli & elliheimili að afgreiðslustelpan í Tuska sé að setja met í slæmum hárdögum.. Svo ég auðvitað neyddist á Selfoss á jeppanum hans pabba. Aldrei kemst ég í gegnum þessa blessuðu snjódaga án þess að festa mig. Mér finnst líka yfirleitt ekki taka því að festa mig öðruvísi en á verstu stöðum.. Í dag valdi ég Austurveginn! Vel gert Sara. Note to self: Cheroke er ekki Land Cruiser. Eftir að hafa hringsólað um Selfoss með Kristínu bjargvætti mínum að finna bensínstöð sem hægt var að komast að fyrir föstum bílskrjóðum sóttum við Írenu Rán (Sem by the way elskar mikinn snjó og sagði að það væri æði að hoppa í honum.. Enda ekki komin með bílpróf) og báðum foreldra Ingþórs um aðstoð.. Þar sem ég er í merkilega fínu sambandi við tengdaforeldra vinkvenna minna var það nú lítið mál og Mundi var ekki lengi að kippa mér af Austurveginum.. Svo ákvað ég að gera heiðarlega tilraun til að klessa á björgunarsveitarbíl.. En bílstjórinn var augljóslega með „qualified“ í 5 sentímetrunum og sleppti mér án þess að flauta og kreppa hnefa.. Ég ákvað þó að ég væri búin að vera nógu óþolandi í dag.. Hypjaði mig heim og ætla ekki í ljós og ekki  í ræktina!

Og já sorrí mar... Ég lofa. Er byrjuð aftur dyggu konur.

Allt gott af mér..  Tuski kominn á fullt eftir áramótin og Dóra, Goggi, Mr. & Mrs. Tuski öll í London að kaupa inn það nýjasta.. Spennandi að sjá og sennilega verðum við að hleypa inn í hollum þegar nýju vörurnar verða komnar inní búð.. Elliheimilið VS Heilsuhælið..  

Sorglegt en satt þá telst einnig til tíðinda að ég er búin að vera skuggalega edrú frá og með áramótunum og komin í hatramma baráttu við ástarhöldin þar sem það er hvort eð er engin að nýta þau.. Mér finnst hinsvegar agalega leiðinlegt að vera vond við sjálfa mig og lít frekar á gymið sem notalegt dundur við nýjustu tónlistina á ipodnum mínum.. Gerði armbeygjur í gær og eftir þrefalda talningu komst ég að því að ég gerði virkilega bara fimm.. Svo ég skráði mig á næsta boot camp námskeið, maður er ekki maður með mönnum í Pylsuvagninum ef maður er ekki boot campari..

Er einhver með.. Someone, anyone???
Útiæfing á laugardaginn klukkan 9..
Tilvalið að prufa, hah? 
 

Ég ætla að fara og reyna að gera eitthvað fallegt úr snjónum..
    Sara Huld...
15. janúar 2008 klukkan 20:54
Sara Huld Jónsdóttir
10 athugasemdir
08desember

Dagurinn dimmur er, ţađ er..

Kominn desember..

Þetta gæti verið vegna þess að ég veit af rjúpum ofaní kistu..

Gæti verið af því að útlendingarnir mínir eru í óðaönn að pakka niður og koma heim..

Möguleiki að það hafi gerst þegar ég bakaði fyrstu sortina af smákökum með mömmsu um daginn..

En ég held að Ragnheiður mín Gröndal hafi verið rúsínan í endanum þegar hún söng eina jólalagið sem kallar fram í mér virkilega gæsahúð áðan..

En ég er allavega formlega komin í jólaskap... ; )
Verst að fjárhagurinn er svo slæmur að ég veit ekki alveg hvernig ég ætla að tilkynna mínu fólki að það fái notuð föt og allskynns dót frá DK í pakkann frá mér þetta árið..

Já ég sökka klárlega sem bloggari, enda lítt markvert sem gerist hjá mér þessa dagana.. En hey ég meina.. Ég átti afmæli síðan ég skrifaði síðast.. Alltaf jafn gaman að eiga afmæli.. ööö, nei! Ég hef held ég aldrei átt jafn lítt spennandi afmælisdag maður.. Til að byrja með, 22 ára afmæli á þriðjudegi, ekki spennandi.. Gleymdi símanum heima, á eina degi ársins þar sem síminn minn er rauðglóandi! Honum föður mínum tókst að klikka á deginum mínum.. (Ég sem gæti ekki fræðilega verið meiri pabbastelpa) og eldaði fisk!! Það vita allir að fiskur er ólöglegur á afmælisdögum.. jiminn eini! Og það sárasta.. Ég fékk ekki einn pakka.. og ég sem elska pakka! Fólkinu mínu til varnar þá reyndar var lögleg skýring á pakkaleysi og elsku pabbinn minn bætti laglega fyrir sig með miklu dekri.. Anyway.. Takk allir fyrir fallegar kveðjur í hvaða formi sem þær bárust.. :*

Hitt og annað að gerast eftir áramót.. Ég ætla að slíta enn frekar samskiptum við höfuðborgina og hætta á Borgó og.. wait for it.. Byrja að vinna.. Í Tuska.. Djöfull held ég að einhver haldi að ég sé að djóka núna maður.. En nei, grafalvarleg í framan skrifa ég að mér hlakkar bara til að fara að vinna í Tuska! Nýir eigendur, yndislegur vinnutími 12-6 og önnur hver helgi, engin bensínútgjöld og gott ef ekki töluvert auðveldara að borga upp flipp með þessu en ritarastarfinu! ; )

Á eftir Tuska ætla ég að svala ævintýraþránni sem loksins, loksins er að brjótast upp í mér.. Er að rotna og grotna niður úr aðgerðarleysi og verð að prufa að skipta um umhverfi áður en ég fer útí Háskólalífið.. á ný. Ég er að stefna á að finna mér næs fjölskyldu, vonandi í Bandaríkjunum eða Englandi.. og skella mér sem au pair í nokkra mánuði.. Samt ekki fyrr en amk í Mars og er að leita í augnablikinu.. Ég er reyndar strax orðin illa afbrýðisöm út í alla þá sem fá að kynnast nýja vini mínum Selfossi á undan mér.. Þrátt fyrir alla þá vantrú mína á fólki sem þykist vita eitthvað um kyn ófæddra barna, að ég tali nú ekki um meira.. Þá bara er ég með „hann“ fastann í huganum þegar ég hugsa um bumbubúann í Lyngheiðinni.. Forvitnilegt að sjá hvort ég haldi þessari vantrú áfram í apríl.. En.. Með mætti internetsins kemst ég inn í stofu hjá öllum þeim hafa fengið eða munu fá heimsókn frá Storkinum í fjarveru minni.. flissflissfliss...

Og að lokum..
Minn eini sanni jólasveinn er svo lagður af stað í ferðalag heim...
 Greyið litla týndist í London í dag og fólk í hinum ýmsu löndum farið að hafa áhyggjur þegar ekkert hafði heyrst frá honum, langt eftir áætlaðann komutíma til London.. Ég léttist um nokkur kíló þegar ég sá erlent nr á símanum mínum.. Þá var Þóran mín bara með vitlaust númer hjá Elínu og ráfaði um alein og yfirgefin... Snúðurinn þinn :*

Setti inn nokkrar myndir af litlu jólum Pylsuvagnsins ofl..





OG
svo bara HEY... Desember verður partý.. Aight!?!
08. desember 2007 klukkan 19:25
Sara Huld Jónsdóttir
10 athugasemdir
05nóvember

Sara málglađa hér..

Aðfaranótt fimmtudagsins 25. október sirka kl. Korter yfir 3: Þær lögðu af stað. Í kolniðamyrkri og háklassa íslensku veðurfari, rigningu og þoku, bensínlitlum, ekki svo hreinum bíl með bremsuklossa langt komna fram yfir síðasta söludag.. En þeim var sama.. Þær voru á leið á vit ævintýranna!!! 

Arhus
helgin var wonderful !!Lillian & Elías tóku á móti okkur Lenu með knúsi á lestarstöðinni eftir tæplega 12 tíma ferðalag.. Fimmtudagskvöldinu eyddum við í spjall, sælgætisát, verslunar-tossalistagerð og sofnuðum svo yfir video..
 Lá svo í draumalandinu þegar skyndilega ljósin voru kveikt og með látum hoppaði trítilóður álfur uppí til mín.. Ég þurfti að nudda nokkrum sinnum augum því þarna var hún Tóta litla tindilfætta víst mætt í allri sinni mynd.. Surpriiise og endalaus gleði! Í knúsi með Þóru minni hvíldum við svo batteríin sem var ill nauðsyn því föstudagsmottóið okkar var..

SHOP UNTIL YOU DROP . . . .
Bókstaflega.. Rauðeygðar af græðgi tættum við í búðum þar til við vorum reknar út á götuna.. Verslunarsælan var næstum tekin af okkur þegar við lentum í þriðju heimstyrjöldinni á móti starfsstúlkunum á veitingarhúsinu Mackies.. Útaf Jalapeno!?!? Danmörk byrjaði! 

Næturlífið í Arhus var áhugavert og við skemmtum okkur konunglega á föstudagskvöldið..  enda humm, helltist soldið úr lestinni á laugardagskvöldið og við týndum Ella sem hafði fengið lyklana hjá Helgu fyrr um kvöldið. Þar sem Ingimar rændi símanum af Ella og fór í björgunarleiðangur að sækja Steinunni sína gátum við ekki náð í Elías og treystum því á að hann væri kominn heim í lúr.. Eftir aðeins of margar hafnanir leigubílstjóra og aallt of langt labb fengum við loksins einn..
En þegar heim var komið blöstu við okkur slökkt ljós og læstar dyr.. Enginn Elli kom til dyra! Semi búnar á því hýstum við í köngulóarkytru í stigagangi í næsta húsi með reglulegum tékkum á Ella.
Klukkan 20 mín yfir 6 hjólar svo hífaði gaurinn í hlaðið.. Opnar og er hálf hissa á veru okkar þarna.. Spyr mig eitthvað á þessu framandi tungumáli og eins og alltaf þegar einhver gaf sig á tal við mig á þessari furðulegu tungu horfði ég bara á Lillian og treysti á reddingu, þau sögðu eitthvað skrýtið og hann var voða forvitinn um nöfnin á þeim hjúum.. Fór svo bara inn.. Spees.. Neinei, kemur ekki gæjinn út með lykla.. OooVeihh!! Og ekki nema 10 mín í tímalimitið og leigara til Helenu.. Þá var hann í hússtjórn eða eitthvað..
Hann mun ávallt eiga stað í hjarta mínu eftir veruna í köngulóarkytrunni.
En hvað haldiði að blasi við okkur uppi á lofti.. Elías Jóhann gjörsamlega meðvitundarlaus í rúminu… Úff ; ) 
                                        
Arhus
er sæt borg.. Ég fékk að hjóla, var samt meira sett í að labba.. endalaust.. Stundum aukahringi, því Helga er enn svona að átta sig á sumum svæðum.. heeh ; ) Ég fékk mér líka allt þetta gómsæta að smakka.. Jensen´s Bofhus, danskan ís
vöfflu, franskar pulsur og matthilde kókómjólk.. Hell yeah við vorum í fríi.. Svo tókum við auðvitað sýnishorn úr hverri einustu búð með heim í ferðatösku.. fjórfalt úr HM samt, við fórum líka á Sólon Arhus.. Sem var mjög skondið.. Ég missteig mig samt fáránlega í stiganum á leiðinni út og datt.. Það var reyndar ekki svo skondið. Svo er aalltaf jafn gaman að fá sér McDonalds eftir djamm..  Og Lena, af hverju ekki tvo? Þrátt fyrir að ætla mér aldrei að tala dönsku.. Og verða eins og draugur í framan þegar danar yrða á mig.. Þá varð ég skotin í hugmyndinni um DK.. Og var næstum búin að næla mér í umsóknareyðublað einhversstaðar og skella mér bara sem nemi til DéKá.. Fljótfærni er minn still, en ég ákvað að hugsa þetta eins og ögn.. ; ) 
 

Ég verð svo eiginlega að taka aðeins fyrir einstaklega skemmtilegann ferðafélaga minn..
Lenu Rut.. Hún datt með hausinn niður í svefn fyrir flugtak á leiðinni út.. En ekki fyrr en eftir 3 mín af flugtaki á leiðinni heim.. Þrátt fyrir miklar yfirlýsingar um lestur í sjálfstæðu fólki og lunch með mér.. Vaknaði svo þrælsvekkt á miðri leið að ég skyldi hafa borðað án þess að vekja hana.. Belive me ég reyndi.          
Á flugvellinum úti varð danska “check inn konan” eitthvað reið og sár við mig fyrir að auka á vinnu hennar með því að rífa ekki miðann af töskunum mínum.. Lena ákvað að vera snör í snúningum og rífa sinn af, hann reyndist fjandi fastur og eftir mikil átök datt Lena litla á bossann fyrir framan mjööög langa röð af flissandi íslendingum.. Nema litla stelpan sem rétti henni peysuna hennar.. Henni stökk ekki bros yfir þessu.
Þegar við komum svo í málmleitarhliðið var Lena alveg búin að undirbúa sig undir sömu meðferð og vafasömu gæjarnir á undan okkur.. Breiddi út alla anga.. En það var nóg til að hún fékk enga líkamsleit.. Ég ætla aftur til útlanda með Lenu.                                          

Takk aftur kærlega fyrir helgina Lillian, Elli og öll hin..
-Hlakka til að sjá ykkur um jólin -   

Annars er það af mér að frétta að ég er að rífa föt uppúr töskum, henda til húsgögnum í stóra gamla herberginu mínu og er að meta það vel að vera orðin Hvergerðingur á ný.. Er reyndar eiginlega bara fáránlega hamingjusöm með það! Nú er það bara laugarsport, ipod, hollur heimilismatur og áfengispása.. Að henni lokinni mun ég að sjálfsögðu bjóða góðum sötrurum í drykk í fínu litlu kokteilastofunni minni..  ; )
 


Sara Huld.. High on life!
05. nóvember 2007 klukkan 12:06
Sara Huld Jónsdóttir
25 athugasemdir
12október

Einu sinni hélt ég..

Að það að vera tuttugu og tveggja ára væri að vera fullorðin. Ég er ekki neitt fullorðin! Hvað er það? Það er reyndar einn mánuður + dagur þangað til ég verð 22 ára.. En ég reikna ekkert með stórkostlegum breytingum á þessum vikum. Vinkonur mínar hinsvegar eru flestar í barneignum, íbúðarkaupum, háskólanámi og margar þeirra búnar að vera með prinsinum sínum í fleiri ár en hægt er að telja á annari hendi.. Og það er fullt af puttum á einni hendi!  

Ekki það.. Ég hef alveg værið nær en fjær hugsunum um barneignir, búið í íbúð fyrrverandi kærasta og kíkt inn fyrir veggi háskólans. Gekk meira að segja svo langt að ganga um með bling á puttanum í stutta stund.. En.. Fortíð, fortíð, fortíð.. 
 

Fyrir ári síðan hafði ég aldrei verið ein með sjálfri mér.. Nema þegar ég var 13 ára og var ennþá bjartsýn á að ég gæti látið þetta thing með Beckham ganga upp..  
 

Ég verð treglega að viðurkenna það sem mams og pabs hafa milljón sinnum sagt.. Ég er búin að hafa ansi gott af því að prufa veröldina ein..
Svo margt hef ég lært.. ; )
 

-Vinkonur eru það stórkostlegasta í veröldinni!
-Hundraðogeinn EEER skemmtilegur staður.
-leigubílar eru ekki ókeypis?? ..Vá, það var shocker!
-Bíllinn minn er ekki með sjálfhreinsibúnað!!
-Strákar meina ekki allt sem þeir segja ; )
-Að sofa ein.. En Teddy er náttúrulega aldrei langt undan.
-Ég er eins og ég er af ástæðu.. Því mun ég aldrei breyta! 
Já og reyndar helll, helling í viðbót ; ) 

En já.. Það eru kostir & gallar við allt..
Spurning hversu mörg ár eru í að maður fullorðnist.   

Fagra vetrarnótt, úti allt er hljótt, hrím á glugga, inni móða..Antík ruggustóll, rifinn satínkjóll, arineldur, kinnar rjóðar..Án þín.. Eins og lífið fjari út og aðeins nóttin ein, getur sefað mínar sorgir, fært mér sýn.. um líf án þín..

Birgitta er alveg að bræða mig þessa dagana..

 -SARA HULD-
..Prinsessa..
                                         
12. október 2007 klukkan 13:52
Sara Huld Jónsdóttir
20 athugasemdir
05október

Someone call the ambulance...

There´s Gonna be an Accident!

Úff þetta er svo heitasta hljómsveit allra tíma…

Sit inná skrifstofu að hlusta á Brian Molko.. Fáránlegasta en flottasta rödd ever.. Placebo - Infra-Red

Add to My Profile | More Videos

Klukkan er 3 og ég get ekki beðið eftir öðru helgarfríinu mínu í röð.. Nammz!! Ég hætti í Levi´s um daginn og er að leita mér að annarri vinnu í augnablikinu svo ég ætla að nýta helgina í að skella mér austur yfir heiðina og heimsækja fólkið mitt… Spurning um að heimsækja jafnvel lítinn fallegann mann á Eyrarbakkanum á laugardaginn.. Þó fyrr hefði verið! 

Við Utanbæjarstúlkur skelltum okkur í sumarbústað síðustu helgi.. Er eitthvað betra en að eyða heilli helgi í að spjalla við stelpurnar sínar, horfa á dansmyndir, chilla í pottinum, borða einungis sætindi, sötra áfengi, spila, fara í góða leiki og flissa soldið? Love it :*
-Tók ógeðslega lame myndir eitthvað en ég hendi þeim samt inn í kvöld eða á morgun..- 

Annars hef ég bara verið að fikta mig áfram í að finna hinar og þessar leiðir til að losa mig við aukakílóin mín.. Þessir leiðir hafa þó verið alveg svona verið upp og ofan..
Ein tilraunin var að skella mér í þrek & þol tíma með Maríu Rún í Hreyfingu.. Öll pínlegu íþróttamomentin síðan langt aftur í barnæsku þutu í gegnum höfuðið á mér og ég hugsaði hvern fjandann ég var að láta plata mig í eitthvað sem krefst samhæfingar, og það klukkan 6:20 að morgni! Þegar gellan skipaði okkur að leika froska eins og enginn væri morgundagurinn þá hélt ég að ég yrði ekki eldri.. Þverhausinn ég stóð bara kyrr, enda of svöl fyrir froskinn.. Leit á Maríu sem hristi bara hausinn.. Eftir svolitla stund var nú orðið frekar þreytt að standa kyrr svo ég ákvað að láta vaða.. Aðfarirnar voru nú reyndar þannig að ég komst að því að ég er því miður ekki of svöl til að leika frosk! ..Ég ætla samt ekki aftur í þrek & þol.  

Einhvernveginn í hamaganginum er ég svo komin með fjareinkaþjálfara sem sendi mig heim á þriðjudaginn með próteindunk sem er höfðinu hærri en ég og bannaði mér að borða nammi nema á laugardögum.. Haa? Svo ég neyðist til að fjölfalda passamynd af mér ásamt beiðni  “Afgreiða þessa einungis á laugardögum” og setja í allar sjoppur, bensínstöðvar og verslanir á Stór-Reykjavíkursvæðinu. 


 
Svo er ég líka byrjuð í Jump Fit námskeiði með Maríu og Hrafnhildi Ýr.. Það er nú meira snilldarsportið… Það þarf samt alltaf einn að vera lélegastur og ég tók það að mér í fyrsta tímanum.. En held að ég hefði fengið framfararverðlaun í öðrum ef þau hefðu verið veitt.. Djöfull verð ég Pro eftir 5 vikur.. Álfhildur þá skal ég sko sýna þér tvísnúningseinhopp… hah! Jafnvel með flottum krossi í endann! Ég ætla líka að verða eins og konan á stóru veggmyndinni.. Hún er með fallegasta maga í heimi..

Ennþá fallegri en þennann.. 

Með stóra drauma um fallegann maga er ég farin í helgarfrí

-SARA HULD-

05. október 2007 klukkan 14:47
Sara Huld Jónsdóttir
7 athugasemdir
24september

Ég var eitthvađ ađ velta fyrir mér...

Af hverju er fólk alltaf með þennann skít út í mánudaga?

Ég sem er alltaf svo jákvæð á mánudögum.. Þá er öll vikan framundan og líkamsræktar- og matarræðisplönin hlaðast upp í hausnum á mér. Ég meina, það er ekki fyrr en á svona miðvikudegi, fimmtudegi sem ég átta mig á sjálfs-ofmati og að það verði lítið úr lífstílsbreytingu þá vikuna.. En nú er mánudagur.. og ég uppfull af trú.. Meira að segja þrátt fyrir steikarsamlokuna og kókið sem ég fékk mér á Vegó með stelpunum í dag.. Það er bara mánudagur.. svo mikið inni ennþá! Ógeðslega spennandi að sjá hvernig vikan fer..

En það er ekki hægt að gera allt í einu og ég tilkynni hér með góðir hálsarnir mínir að ég var bláedrú alla helgina.. Jábbjább, mikið rétt.. Engin áfengiskaup, engir leigubílar og ekkert sagt eða gert án fullrar meðvitundar stjórnstöðvarinnar. Svo ekki er þörf á inngripi í nánustu framtíð amk! Ég gerðist svo góð að ná 8 klukkustunda svefni fyrir vinnuna á laugardaginn! Laugardagskvöldinu eyddi ég svo með Sigrúnu í faðmi Mark Walhberg... Og það var hreinlega ekkert síðra en að standa í röð í alíslenskri veðráttu, fá yfir sig fáeina lítra af bjór og lenda í 58 árekstrum við annað fullt fólk!


Djíses ég verð nú samt aðeins að taka hana vinkonu mína í gegn.. Hún Álfhildur hatar ekkert kraftmikil lýsingarorð og sagði mér frá því um daginn að hún hefði farið á Mr. Brooks.. „Geðveik!! Must see mynd“ svo ég hafi þetta nú nákvæmt.. Vá okay, tékka á þessu segi ég.. María Rún stakk upp á bíó og hafði fengið sömu sögu frá Álfhildi svo við náttúrulega skelltum okkur í gærkvöldi.. ÚFF.. Ég samþyki fúslega þetta með geðveikina sko.. Ég var lafhrædd við að sofna í gærkvöldi og það var ekkert til að styrkja þann litla svefn sem ég fékk þegar María stökk á gluggann á bílnum mínum þegar ég ætlaði að tæta af stað heim... ,,gleymdi bara lyklunum, góða nótt“ ..Shjitt hvað ég var skelkuð. Ég ætla að sofa í læstu herbergi eins langt frá Álfhildi og mögulegt er í sumarbústaðinum stelpur... Pant!  

Eitt að lokum... Vissuði að í dag eru akkurat 3 mánuðir til jóla.. Hvernig gerðist það eiginlega?

Magnað..

                      

Búin að sjá Shooter Álfhildur? 
Hérna erum við að tala um must see mynd, og María.. Ég er búin að sjá hana tvisvar! Sem segir okkur hvað? Þarf svo eitthvað að ræða um kauða eða?
Nei hélt ekki..

...Sara Huld Jónsdóttir...


24. september 2007 klukkan 19:24
Sara Huld Jónsdóttir
14 athugasemdir
21september

Vonbrigđi...

Í gær fékk ég msn skilaboð sem innihélt svipaðann texta og öll þessi forward e-mail sem mér dettur ekki einu sinni til hugar að opna. Vandamálið í þessu tilfelli voru þau að að Fríða Magga postaði þessu óvænt og illkvittnislega á mig þannig að ég neyddist til að lesa skilaboðin.. Þau voru skýr.. Senda til amk 8 einstaklinga annars verður líf þitt ömurlegt! ...Hmm, ég má nú eiginlega ekki alveg við því núna hugsaði ég og svo var líka annað sem hékk á spýtunni! ..EF ég sendi textann til 8 einstaklinga, þá yrði morgundagurinn sá besti sem ég hefði upplifað og ástin í lífi mínu myndi kyssa mig á föstudaginn.. Hljómaði nú ekkert illa og ég þorði ekki að hætta á þessa  hótun um ömurlegt líf.. Eða var það hótun um dauða.. Man ekki alveg?

Dagurinn byrjaði ekkert svo æðislega.. Miðað við besta dag lífs míns að amk. Ég svaf eiginlega yfir mig og kom hálf svona tussuleg í vinnuna.. Jæja það gat nú svosem allt gerst ennþá og ég reyndi nú að gera mitt besta í að tjasla mér eitthvað saman þar sem ég reiknaði fastlega með því að heiti læknirinn sem ég sá í gær myndi bjóða  mér út á eldheitt stefnumót á föstudaginn.. og við myndum lifa hamingjusöm til æviloka. En ég sá hann ekki einu sinni! Þrátt fyrir að labba fjórum sinnum í gegnum röntgendeildina þar sem ég sá hann í gær... Damn. Þegar ég kom svo heim úr vinnunni horfði ég á gamlann þátt af Grey´s Anatomy sem ég reyndist ekki hafa séð!! Það kom sko aldeilis á óvart og ég var mjög glöð.. En eðlilega hálfgerð vonbrigði að það sé hápunktur besta dags lífs míns skiljiði... Restin af deginum var svo bara semi... og ekki nema 25 mín þangað til að næsti „dagur“ gengur í garð.. Ég vil alls ekki meina að þetta hafi verið slæmur dagur eða neitt.. En ég ætla hiklaust að halda áfram að ignora keðjubréf og meira að segja hótanir um ömurlegt líf á msn.

Ég er líka algerlega hætt við að skella mér á djammið annað kvöld... Þessi blessaði ástmaður minn verður þá bara að banka á útidyrahurðina hjá mér.



 ...Sara Huld Jónsdóttir...
21. september 2007 klukkan 00:39
Sara Huld Jónsdóttir
9 athugasemdir
19september

So... Hć ; )

Fjögurra gráðu hiti.. Sumarið góða er formlega búið og ég er loks að losna við hálsbólgu árstíðaskiptanna.. Nokkrum kílóum þyngri og mörgum þúsundköllunum fátækari held ég að ég sé bara fegin að þetta sumar sé á enda..

Já ég er bara þrælspennt fyrir þessu hausti.. Var að koma úr þessari fínustu heilsugöngu með nýja Poddann sem ég var svo heppin að fá lánaðann þar sem að einhver Reykjarvíkur-smákriminn sá sér leik á borði og rændi mig bláfátæka konuna í Hreyfingu um daginn... Stórhættuleg þessi borg sko.. Var einmitt með hjartað í buxunum einn morguninn um daginn þegar ég settist inn í græna gæjann minn á leiðinni í vinnuna því búið var að hreyfa við öllu inn í bílnum! Ekkert tekið.. Mér þykir sennilegt að þessi smákrimmi stundi ekki líkamsrækt, fari ekki í ljós og hafi ekki áhuga á sögu Ameríku.. Þar sem að gelhnakkurinn hennar Maríu, ljósakremið mitt og gömul skólabók fengu að liggja í friði.. En já.. of mikið sjónvarpsgláp fékk mig til að hugsa í nokkrar sekúndur áður en ég sneri lyklinum.. Allt fór þó vel og ég komst lífs í vinnuna, dauðfegin að ekki dropi af dýrmætum Koskinkorvanum mínum lá í aftursætinu á bílnum.. Ég vann!

Allavega, sökum aðeins of mikil frítíma er ég byrjuð á þessari vitleysu aftur..
Sara Huld
-Sveitastelpan í stórborginni-
19. september 2007 klukkan 00:39
Sara Huld Jónsdóttir
10 athugasemdir

Ađalvalmynd

Prófíll

  • Nafn: Sara Huld Jónsdóttir
  • Netfang: sara_huld@hotmail.com
  • Stađur: Hveragerđi
  • Atvinna: Ritari á Borgarspítalanum og Vagninn
  • Hjúskaparstađa: Single
  • Um mig: Ef ţú ţekkir mig ekki ertu ekki á réttum stađ..

Auglýsing

Klukkan

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Ţennan mánuđ: ...
  • Frá upphafi: ...